خداوند دنیا را آفرید از عشق وزیبایی و امید

از دشت های سبز واسمان ابی وهزار نقطه امید

این همه اعجاز ودلپذیری

اما چه فایده ادمی همیشه به نقطه های کور

می اندیشد

حسد کینه نفرت خشم و ............

این همه زیبایی گم است برای انسان عصیان گر

آنجی جون قدم نو رسیدها مبارک

بیچاره برد پیت به چی فکر میکنه؟

اینا که همه لب شتری شدندپس من چی ؟

هیچشون که به من نرفته... 

^{عاشق آن نیست که برای عشقش در سرما آتش روشن کند عاشق آن است که کتش را بدهد به عشقش ، خودش سرما بخورد و 6 تا آمپول بزنه تا دیگه از این غلط ها نکنه}

^{بچه تخسه ميره پيش معلمش، ميگه: خانوم ميشه شما زن من بشيد؟! معلمه ميگه: برو بشين سر جات، من الان حوصله بچه مچه ندارم. پسره ميگه: آره منم حوصله بچه ندارم... اشكال نداره، جلوگيري ميكنيم!}

عشق يعني زندگي را باختن، چند سالي را بي دليل

 با هر الاغي ساختن

^{میدونی خدا دومین سیاه پوست وافرید چی گفت..اه اه ه ه اینم که سوخت}

^{معلم چون شمعی ایست که میسوزد وهوا را الوده میکند بیاید معلم ها را گاز سوز کنیم}

خيلي وقته كه مي خوام يه چيزي بهت بگم ولي تاحالا روم نشده. گفتنش برام خيلي سخته:

د . . . . . . . . . . . . . . . . دو . . . . . . . . . . . . . . . . دوس . . . . . . . . . . . . . . . . دوسه ليتر بنزيِن داری به من بدي؟

عملیه شب جمعه‌ نشسته بوده تو حیاط واسه خودش بساط میزونی جور کرده بوده و تو حال بوده، که یهو یک توپ از آسمون میاد میزنه بساط منقل و وافورش رو به گند میکشه. خلاصه بدبخت صاب وافور همینجوری هاج و واج نشسته بوده داشته به شانس گند خودش لعن و نفرین یکرده که یهو صدای زنگ در بلند میشه و حالا زنگ نزن کی زن! جناب عملی با هزار بدبختی، خودشو میرسونه دم در، میبینه پشت در یک بچه ده-یازده ساله واستاده، هی داد میزنه: توپم...توپم! یارو خیلی شاکی میشه، میگه: ای بی ظرفیت! بابا خوب منم توپم... دیگه نمیام کاسه کوزه مردم رو بهم بزنم که ....

به دیدن تو زندگی برای من آغاز شد

                                           هر کجا نگاه کردم بهار شد

                                              حق قلب من دوست داشتن است

               هر چه میخواهی تو ناز کن

                                                    تمام کینه ها ز قلب من بیرون میشود

              قلبم ز مستی وجود تو می گون میشود

               دست من بگیر مهربان ونجیب

                                                            نگاه کن ببین آسمان را

             زمین وکهکشان را

                                       همه چیز زیبا ودل فریب میشود

                                       دلم دگر با خدا قرین میشود

عجب رسمی رسم دنیا یه روز میایم روبروی همهمه یه روز میریم

روزی که که پر از غمه

چه کسی جای خالی ما رو پر میکنه

این جاهای پا که بعد ما میمونه

بعضی جای پا ها رو هیچ چیز از بین نمیتونه ببره

بشر جایزست خطا کند اما حق ندارد در حق جفا کند

      افراد زیادی به چند اشتباه وخطا که از روی جوانی و  

عدم شناخت از انها سر میزند تا اخر عمر خود را سرزنش 

میکنند واین سرزنش ها چه سود 

چه خوب است با افکار روشن سیاه چاله های ذهنمان را 

به کهکشانی از نور تبدیل کنیم

که غیر ازاین مهم خود  اسیب میبینم وهم دیگرانی

که اطراف ما هستند